Een arts die weigert een ziekteverlof te verlengen, beëindigt de rechten van de patiënt niet. De geweigerde verlenging van het ziekteverlof opent verschillende concrete stappen, van het beroep doen op een andere arts tot het inschakelen van de sociale dienst van de CPAM, om een onderbreking van de uitkering te voorkomen.
Waarom een arts in 2024 weigert een ziekteverlof te verlengen
Sinds 2023-2024 staan zelfstandige artsen onder verhoogde druk van de ziekteverzekering om de duur van de initiële ziekteverlof te beperken. De verzekeringsmaatschappijen moedigen korte opeenvolgende verlengingen aan in plaats van een lange vernieuwing, wat de voorschrijfpraktijk verandert.
Lees ook : Toerisme in Nice: tips en trucs om veilig van uw verblijf te genieten
Een behandelend arts kan van mening zijn dat de gezondheidstoestand van de patiënt medisch gezien het werkverlof niet meer rechtvaardigt. Hij kan ook overwegen dat een aangepaste terugkeer (bijvoorbeeld een therapeutisch deeltijdwerk) geschikter zou zijn dan het handhaven van een volledig verlof.
De weigering weerspiegelt niet altijd een meningsverschil over de werkelijkheid van de symptomen. Soms weerspiegelt het de vrees voor een controle door de CPAM, die de voorschrijvers in de gaten houdt wiens volumes aan ziekteverlof de gemiddelde norm van hun specialiteit overschrijden. Het begrijpen van deze mechaniek helpt om de aanpak aan te passen: het gaat er niet om de arts te overtuigen, maar om de juiste weg te vinden.
Wanneer men zich afvraagt wat te doen als mijn arts de verlenging van het ziekteverlof weigert, is de eerste stap om een weigering te onderscheiden die verband houdt met klinische verbetering van een weigering die gemotiveerd is door het controlebeleid van de ziekteverlof.
Verlenging van ziekteverlof door een andere arts: te vervullen voorwaarden
De behandelend arts heeft niet het alleenrecht op verlenging. Een werknemer kan een andere arts benaderen voor een nieuw ziekteverlof. Verschillende categorieën artsen zijn bevoegd om deze verlenging voor te schrijven:
- Een vervangende arts of een dienstdoende arts, bereikbaar buiten de gebruikelijke openingstijden van de praktijk van de behandelend arts
- Een specialist die verband houdt met de betreffende aandoening (reumatoloog, psychiater, longarts), wiens medisch advies meer gewicht kan hebben bij de CPAM
- Een ziekenhuisarts, vooral als de patiënt wordt gevolgd in een afdeling voor een chronische of postoperatieve aandoening
De rechten op dagelijkse uitkeringen gaan niet automatisch verloren wanneer een andere arts de verlenging voorschrijft. De voorwaarde is dat de termijn voor het verzenden van het gedeelte bestemd voor de CPAM en de werkgever, vastgesteld op 48 uur, wordt gerespecteerd.
De CPAM kan echter de medische rechtvaardiging van dit nieuwe voorschrift betwisten. Een controle door de adviesarts blijft mogelijk, vooral als het initiële verlof al een lange duur heeft gehad. De wijziging van voorschrijver is dus geen omzeiling, maar een gereguleerd recht.
Beroep bij CPAM en adviesarts na een weigering van verlenging
Wanneer geen enkele arts bereid is het verlof te verlengen en de werknemer zich nog steeds ongeschikt voelt, verschuift de situatie naar een ander terrein: dat van de dialoog met de ziekteverzekering.
Inschakelen van de sociale dienst van de CPAM
De sociale dienst van de CPAM biedt een persoonlijke begeleiding die zelden wordt ingeroepen. Een sociaal assistent kan de algehele situatie van de werknemer evalueren: gezondheidstoestand, financiële situatie, perspectieven voor terugkeer. Hij verwijst door naar passende voorzieningen afhankelijk van de situatie.
Deze stap kan telefonisch worden gedaan via 36 46 of rechtstreeks vanuit het Ameli-account. De sociale dienst heeft niet de bevoegdheid om een ziekteverlof voor te schrijven, maar kan de toegang tot tijdelijke financiële hulp vergemakkelijken of een aanvraag voor een invaliditeitspensioen versnellen.
Betwisting van een beslissing van de adviesarts
Als de adviesarts van de CPAM zelf oordeelt dat het verlof niet meer gerechtvaardigd is, heeft de werknemer een beroep: de medische expertise bij de commissie voor amicabele beroepsprocedures (CMRA). Deze procedure vereist dat er binnen twee maanden na de kennisgeving een schriftelijke betwisting wordt ingediend.
De werknemer kan aanvullende medische documenten (verslagen van specialisten, recente onderzoeksresultaten) indienen ter ondersteuning van zijn aanvraag. De CMRA geeft een advies dat bindend is voor de verzekeringsmaatschappij.
Einde van rechten op dagelijkse uitkeringen: te anticiperen maatregelen
De weigering van verlenging kan samenvallen met een ander probleem: het verbruik van rechten op dagelijkse uitkeringen. De uitbetaling van de IJ is in de tijd beperkt, en een langdurig verlof kan deze limiet bereiken, zelfs als de gezondheidstoestand niet is verbeterd.
In deze configuratie blijft het arbeidscontract juridisch geschorst, maar ontvangt de werknemer geen vervangende inkomsten meer. Verschillende maatregelen kunnen het overnemen:
- De aanvraag voor een invaliditeitspensioen, behandeld door de CPAM wanneer de arbeidscapaciteit met minstens twee derde duurzaam is verminderd
- De erkenning als langdurige aandoening (ALD), die een 100% dekking van de kosten gerelateerd aan de aandoening mogelijk maakt en de rechten op IJ kan verlengen boven de standaardplafond
- De opening van rechten op werkloosheid na vaststelling van ongeschiktheid door de bedrijfsarts, als de werkgever overgaat tot ontslag om ongeschiktheid
- De RSA, als laatste redmiddel, voor werknemers wiens inkomsten onder de minimale drempel vallen
Anticiperen op deze overgangen betekent niet te wachten op het daadwerkelijke einde van de uitkeringen. De sociale dienst van de CPAM kan de stappen enkele weken voor de deadline opstarten.
Een werknemer die geconfronteerd wordt met een weigering van verlenging doet er goed aan het probleem op twee fronten gelijktijdig aan te pakken: een passende medische voorschrift zoeken en de administratieve opvolging voorbereiden. Het ziekteverlof is slechts een schakel in een keten van sociale bescherming, en de overgang van de ene regeling naar de andere moet worden voorbereid voordat de rechten vervallen.